مي خورد بر سقف قلبم***ياد ايام تو داشتن***

مي زند سيلي به صورت***باورت شايد نباشد***

                                              مرده است قلبم ز دستت***فكر آنكه با تو بودم***

با تو بودم شاد بودم***توي دشت آن نگاهت***

                                                  گم شدن در خاطراتت

به تو گفتم

به تو گفتم قبل رفتن اگه نباشي يك روز مي ميرم

ار پا مي يوفتم.به تو گفتم خودمو مي كشم و پر

مي كشم تو آسمونها بگو گفتم يا نگفتم.

به تو گفتم زنده ام با نفس خيال چشمات

چشاتم تنهام گداشتن. حال من موندم و اشك و بغض و...

من كه بهت گفته بودم بي تو روزگار من تيره و تاره

حالا يادگار من بعد سفر كردن تو طناب داره

ديگه جون نداره دستام آخره قصه رسيده

عطر تو مثل نفس بود واسه اين نفس بريده

تنهاترينم

تنهاترينم تنها نذار منو تنها سفر مكن. اين دل شكسته 

از ياد رفته رو.

چشماي خيس من اين چشمه هاي غم ديونه ي تو ان

اي رود مهربون از روز وصلمون چيزي بگو به من حرفي

بزن گلم من كم تحملم

با گريه هاي تو روزاي شادم از ياد مي برم اما چه فايده

مي ترسم عاقبت از ياد تو برم. كم گريه كن گلم من كم

تحملم. با چشمه هاي خيس اين چشمه هاي غم با گريه ي

زياد با خنده هاي كم انگار تا ابد با اين بهونه ها جاي من و توان

ديونه خونه ها . با من بمون گلم من كم تحملم